ماه‌های اول معمولاً سخت‌ترین‌اند
خیلی‌ها تعجب میکنند که ماه‌های اول در کشوری تازه چقدر می‌تواند تنها باشد، حتی وقتی مهاجرت انتخاب خودشان بوده و همه چیز خوب پیش می‌رود. همکارها به خانه پیش خانواده‌شان برمی‌گردند، آخر هفته‌ها ناگهان طولانی می‌شوند و آن راحتی و هم‌زبانی‌ای که با دوستان قدیمی داشتید، دیگر نیست.
این حس رایج است و معمولاً کم‌کم سبک‌تر میشود. نشانهٔ این نیست که اشتباه کرده‌اید یا ایرادی در شما هست. فقط همان چیزی است که وقتی همهٔ شبکهٔ آشنایانتان جا می‌ماند، پیش می‌آید. بقیهٔ این راهنما دربارهٔ دوباره ساختن آن است، قدم به قدم و آرام.
سراغ چیزهایی بروید که تکرار می‌شوند
مفیدترین ایده این است: فعالیت‌هایی را انتخاب کنید که همان آدمها را بارها و بارها کنار هم جمع میکنند. یک مهمانی یک‌باره ده‌دوازده اسم به شما می‌دهد که دیگر هرگز صاحبانشان را نمی‌بینید. یک کلاس هفتگی هر هفته همان چهره‌ها را جلوی شما می‌گذارد، و آشنایی تدریجی بیشتر کار را خودش انجام می‌دهد.
تا هفتهٔ سوم یا چهارم، گپ‌های کوتاه راحت می‌شوند و پیشنهاد یک قهوه بعد از جلسه طبیعی به نظر می‌رسد، نه زیادی جسورانه. اگر می‌توانید، یکی دو فعالیت منظم را برای چند ماه ادامه دهید و بعد قضاوت کنید که جواب می‌دهند یا نه.
جاهایی که تقریباً همه جا جواب می‌دهند
هر شهری فرق دارد، اما بعضی جاها تقریباً در هر گوشهٔ دنیا برای آشنا شدن با آدمها خوب‌اند:
- جلسه‌های تبادل زبان، که آدمها در آن زبان همدیگر را تمرین میکنند: هم با اهالی محل آشنا می‌شوید و هم با تازهواردهای دیگر، و اصلاً هدف همان گفت‌وگوست.
- کلاس‌هایی که جنبهٔ اجتماعی دارند: آشپزی، رقص، صخره‌نوردی، سفالگری، طراحی یا یک دورهٔ زبان.
- باشگاه‌های ورزشی و گروه‌های دویدن، که خیلی‌هایشان از تازه‌کارها استقبال میکنند و بعد از تمرین با هم چیزی می‌نوشند یا غذا می‌خورند.
- کار داوطلبانه، که شما را کنار آدم‌هایی می‌گذارد که به همان چیزهایی اهمیت می‌دهند که شما، و از همان اول موضوعی برای حرف زدن دارید.
- گروه‌های سرگرمی و دورهمی‌ها برای بازی‌های رومیزی، کتاب، عکاسی، کوهپیمایی یا هر چیزی که همین حالا از آن لذت می‌برید.
- جمع‌های دینی، اگر ایمان بخشی از زندگی شماست؛ بسیاری از آن‌ها علاوه بر مراسم، گروه‌های اجتماعی هم دارند.
- فضاهای کار اشتراکی و شبکه‌های حرفه‌ای، به‌خصوص اگر دورکار هستید و دفتری ندارید که به آن بروید.
از محل کار یا تحصیل استفاده کنید، با ملایمت
اگر با آدم‌های دیگر کار می‌کنید یا درس می‌خوانید، آنجا بزرگ‌ترین منبع چهره‌های آشنای شماست. هر وقت توانستید به ناهار و دورهمی‌های بعد از کار «بله» بگویید، حتی اگر گفت‌وگو به زبان دوم کندتر پیش برود. اگر باشگاه، تیم ورزشی یا روز کار داوطلبانه‌ای هست، به آن بپیوندید.
سخت نگیرید. دوستیهای محل کار میتوانند به دوستیهای واقعی تبدیل شوند، اما لازم نیست بار همهٔ زندگی اجتماعی شما را به دوش بکشند. آن‌ها یکی از چند منبع‌اند.
جامعهٔ خودتان، و فراتر از آن
آشنا شدن با آدم‌هایی از کشور خودتان یا کسانی که به زبان شما حرف می‌زنند می‌تواند خیال‌تان را خیلی راحت کند. می‌توانید راحت باشید، به زبان خودتان شوخی کنید و نکته‌های کاربردی‌ای را با هم در میان بگذارید که به فکر هیچ‌کس دیگری نمی‌رسد. دنبال انجمن‌های فرهنگی، رویدادهای جامعه یا گروه‌هایی برای هم‌زبان‌هایتان بگردید.
بیرون آمدن از این حلقه هم کمک می‌کند. تازهواردهای دیگر، از هر پیشینه‌ای، دقیقاً می‌فهمند چه چیزی را از سر می‌گذرانید. اهالی محل میتوانند شهر را از درون به شما نشان دهند. ترکیبی از این‌ها معمولاً بیشتر از ه مه حس در خانه بودن می‌دهد.
اپ‌ها و گروه‌های آنلاین، با هدف زندگی واقعی
گروه‌های آنلاین برای تازه‌واردها، اپ‌های رویداد و اپ‌های دوست‌یابی همه میتوانند کمک کنند، به شرطی که به جایی بیرون از فضای آنلاین برسند. پیوستن به یک چت گروهی آسان است؛ دوستی‌ها واقعاً از جایی شروع می‌شوند که در خود رویداد حاضر می‌شوید.
اپ‌های آشنایی هم میتوانند بخشی از این مسیر باشند، اگر برای آشنایی عاطفی آماده‌اید. اول توصیه‌های ما را دربارهٔ انتخاب اپ آشنایی پس از مهاجرت بخوانید. هر کسی را که آنلاین می‌شناسید، اولین دیدار باید در جایی عمومی و شلوغ باشد؛ نکته‌های ایمنی ما برای اولین قرار اصول اولیه را توضیح می‌دهد.
دیدار دوم را عملی کنید
بیشتر آشنایی‌های تازه کم‌رنگ می‌شوند، نه به این دلیل که آدمها از هم خوششان نیامده، بلکه چون هیچ‌کس پیشنهاد دیدار دوباره را نداده است. تازه‌واردها اغلب منتظر دعوت می‌مانند و اهالی محل اغلب فکر میکنند شما سرتان شلوغ است. شما همان کسی باشید که برنامه پیشنهاد می‌دهد.
دعوت‌های مشخص بهتر از دعوت‌های مبهم جواب می‌دهند. «یک وقتی باید با هم قهوه بخوریم» به ندرت اتفاق می‌افتد. «شنبه یک بازارچهٔ غذا هست، می‌آیی؟» اغلب اتفاق می‌افتد. اگر کسی «نه» گفت، معمولاً به برنامهٔ خودش مربوط است، نه به شما. یک بار دیگر در فرصتی دیگر امتحان کنید.
- پیش از خداحافظی، راهی برای در تماس ماندن بخواهید، تا وقتی که این کار هنوز راحت است.
- ظرف چند روز دوباره پیام بدهید، با یک برنامهٔ مشخص به جای یک پرسش.
- فهرست کوتاهی از چیزهایی که می‌خواهید امتحان کنید داشته باشید، تا همیشه ایده‌ای برای پیشنهاد دادن داشته باشید.
وقتی آسان‌تر نمی‌شود
ساختن زندگی اجتماعی ماه‌ها طول میکشد و طبیعی است که کند پیش برود. اما اگر بیشتر روزها حالتان گرفته است، دیگر از چیزها لذت نمی‌برید یا گذراندن هفته برایتان سخت است، لطفاً با یک پزشک یا یک مرکز خدمات سلامت روان در جایی که زندگی می‌کنید صحبت کنید. احساس انزوا پس از مهاجرت رایج است و کمک گرفتن فقط برای موقعیت‌های اضطراری نیست.
راهنمای ما دربارهٔ آشنایی پس از مهاجرت بیشتر از تنهایی و اعتمادبه‌نفس پس از مهاجرت می‌گوید، و از اینکه کی ممکن است برای آشنایی عاطفی آماده باشید.
جایگاه ImmigrantsDating در این میان
ImmigrantsDating یک اپ آشنایی برای کسانی است که در جایی تازه زندگی ساخته‌اند یا در حال ساختن آن‌اند. اگر برای آشنایی آماده‌اید، شما را جلوی چشم کسانی م یگذارد که میدانند مهاجرت چه بهایی دارد، و مچ‌ها را بر اساس زبان‌هایی که حرف می‌زنید و جایی که از آن آمده‌اید پیشنهاد می‌دهد. پیش از آنکه کسی پروفایلی را ببیند، یک انسان آن را بررسی می‌کند.
اگر هنوز آماده نیستید، جاهایی که بالاتر گفتیم بیشتر از هر اپی به کارتان می‌آیند، و این کاملاً اشکالی ندارد. هر وقت آماده شدید، پروفایل بسازید یا برای خبر راه‌اندازی ثبت‌نام کنید.
پرسش‌های رایج
آشنا شدن با آدمها پس از مهاجرت چقدر طول میکشد؟
خیلی متفاوت است. بسیاری از آدمها چند ماه اول را سختترین دوره میدانند و وقتی یکی دو فعالیت منظم پیدا میکنند، اوضاع بهتر میشود. ساختن دوستیهای نزدیک معمولاً بیشتر از آشنا شدن با آدمها طول میکشد.
بهتر است با هموطنهایم آشنا شوم یا با اهالی محل؟
هر دو به شکلهای مختلف کمک میکنند. کسانی که زبان و پیشینهٔ شما را دارند میتوانند زود حس در خانه بودن به شما بدهند، و اهالی محل و تازهواردهای دیگر دنیای شما را گستردهتر میکنند. بیشتر آدمها میبینند که ترکیبی از هر دو بهترین نتیجه را دارد.